Wdrożenie, opartej na standardzie DVB-T, telewizji cyfrowej stanowić będzie zasadniczy zwrot technologiczny. Przejście z nadawania analogowe na nadawanie cyfrowe w telewizji naziemnej stanowi bowiem niewątpliwie największą zmianę w dziedzinie mediów elektronicznych od czasu przejścia z telewizji czarno-białej do telewizji w kolorze oraz wprowadzenia stereofonicznej emisji radiowej w paśmie UKF FM. W chwili obecnej coraz bardziej zauważalne stają się ograniczenia obecnie wykorzystywanych analogowych telewizyjnych systemów transmisyjnych: niedostateczna jakość obrazu i dźwięku, konieczność stosowania wyniesionych anten odbiorczych i dodatkowych wzmacniaczy antenowych, ograniczona możliwość przesyłania danych dodatkowych, brak możliwości interakcji ze strony widza, niewspółmiernie duże (w porównaniu do innych współczesnych systemów łączności radiowej) wykorzystanie zasobów częstotliwości radiowych. Transmisja cyfrowa w standardzie DVB-T eliminuje większość tych niedogodności, w szczególności umożliwiając:

• uzyskanie poprawy jakości obrazu i dźwięku;

• zwiększenie efektywności wykorzystania widma częstotliwości radiowych (w związku z tzw. dywidendą cyfrową). W związku z tym możliwe będzie: poszerzenie oferty programowej, obniżenie kosztów nadawania przypadających na pojedynczy program, wygospodarowanie dodatkowych zasobów częstotliwości do wykorzystania w przyszłości dla rozszerzenia oferty lub dalszego zwiększenia realizmu przekazu (tzw. telewizja wysokiej rozdzielczości - HDTV), bądź w innych rodzajach systemów radiokomunikacyjnych, np. kolejnych generacjach systemów łączności ruchomej;

• nadawanie w różnych formatach obrazu (dotychczasowym 4:3 lub panoramicznym 16:9). Zgodnie z dostępnymi wynikami badań zastosowanie formatu 16:9 poprawia subiektywną jakość percepcji poprzez zwiększenie wrażenia uczestnictwa widza w wydarzeniach prezentowanych na ekranie. Jednocześnie pozwala ono na prezentowanie większości produkcji filmowych w formacie bardziej zbliżonym do oryginalnego co eliminuje szereg zniekształceń wprowadzanych przy obecnie stosowanej w telewizji analogowej emisji w formacie 4:3 (obcinanie brzegów, rozciąganie);

• równoległe nadawanie kilku ścieżek dźwiękowych oraz danych dodatkowych (np. napisów), co może stanowić pomoc przy nauce języków;

• dostęp do usług dodatkowych, w tym – o charakterze interaktywnym.